ชะแว๊บมาเขียนไดอารี่ถึงกูจุนพโยเล็กน้อยก่อนจะลืมกันไป (ทีจุนซูอ่ะไม่เขียน)

คือรู้เรื่องจากวอร่าก่อนจุนพโยจะมาประมาณ 2 วันได้ แล้วคุณกุ๊กก็เช็คให้บอกว่ามาถึงวันที่ 9 บ่ายโมง 15 TG659 ก็คาดเดากันว่าเขาน่าจะออกทางธรรมดานะ ก็ตัดสินใจไปกัน มะนาวเช็คข่าวในเวบมินโฮไทยแลนด์ว่าเขาจะไปที่หัวหิน งานนี้เขามาถ่ายโฆษณาอีทูดี้กับพัคชินเฮ (นามสกุลเขาเขียนแบบนี้รึเปล่าไม่ค่อยแน่ใจ) มี Meet&Greet ด้วย แต่ว่าลงชื่อกันครบหมดแล้ว นี่กะว่าถ้าไม่ครบจะไปนะ ยอมนั่งรถไฟไปหัวหินเลย :D แต่สรุปว่าครบแล้วก็อดไป (เสียดายเล็กน้อย)

งานนี้ไปกันแค่ 4 คน ก็มี เรา มะนาว ตุล และแก้ม วอร่าอยู่ภูเก็ตไม่งั้นก็คงจะมาแล้ว นัดเจอกันที่หอตุลตอนเที่ยง ไปถึงแก้มกำลังทำสีผมอยู่ คราวนี้คุณเพื่อนเอาไฮไลท์ชมพูค่ะ จริงๆแก้มอยากได้ชมพูอ่อนแต่มันดันออกมาเป็นชมพูเข้ม ส่วนเราก็ขอตัดผมสักนิด ผมหน้ายาวมากแล้ว เลยให้พี่ป้อมตัดผมม้าให้ ตอนแรกตรงเป็นมยุรากันเลยทีเดียว เลยให้พี่ป้อมซอยๆหน่อย อยากได้ม้างุ้มๆ สุดท้ายก็ออกมาสมใจ :)

หลังจากเราตัดผมม้าเสร็จ แก้มทำสีผมเสร็จเรียบร้อยก็พากันไปสุวรรณภูมิ ขึ้นทางด่วนพระรามเก้าเสียแค่ 25 บาทเพราะแค่ต่อเดียว (จำเอาไว้ ประหยัดดี) ถ้ารถไม่ติดมันก็โอเคนะ ระหว่างทางก็คุยกันไปแต่ทำไมถึงไม่ค่อยมีเรื่องคนที่พวกเรากำลังจะไปรับเลยล่ะ 555

ไปถึงสนามบินประมาณบ่ายโมงพอดี ยืนดูเวลาเครื่องแลนด์ปรากฎว่าเป็น 13.45 น. ก็เลยพากันไปกินข้าวที่ชั้นล่าง แวะเจออีฟด้วย :) นั่งกินข้าวกันไปเรื่อยๆจนบ่ายโมงครึ่งแล้วก็ยังไม่มีการรีบใดๆ คุณแก้มยังกินเกี๊ยวไม่หมดเลยด้วย คือนั่งคุยกันว่านี่เราอยากมาเจอจริงๆเหรอ อารมณ์ตอนนั้นของทุกคนคือไม่เจอก็ไม่เป็นไรนะ ไม่เสียใจ แต่เสียดายค่ารถ 555

หลังจากนั้นสักพักก็พากันออกไปรอ พี่แอ๊ะโทรเข้ามาว่ามาถึงแล้ว (หมายถึงตัวพี่แอ๊ะ) ก็โอเค พี่แอ๊ะรอดูให้ในเกทแล้วคอยโทรบอกกันเป็นระยะ งานนี้มีคนมารอรับนะแต่ว่าไม่เยอะ ถือว่าน้อยมากสำหรับพวกเรา (ดี ชอบ) ยืนรอกันแค่แป๊บเดียวพี่แอ๊ะก็โทรมาบอกว่ามาถึงแล้ว เจอแล้ว และก็อธิบายกานแต่งตัวมา โทนสีดำมาเลย พวกเราก็ยืนชะเง้อคอมองกัน แล้วสักพักอีกพี่แอ๊ะก็โทรมาบอกว่าเขาจะออก Exit C นะ แล้วคือเราไม่สันทัดสนามบินข้างนอกเท่าไหร่ (ในเกทยังพอจะรู้มากกว่ารึเปล่า 55) Exit C นี่มันอยู่ที่ไหน ก็ถามพี่แอ๊ะไปว่าฝั่งไหน ซ้ายหรือขวา พี่แอ๊ะตอบกลับมาว่า หันหน้าเข้าแอร์พอร์ตอยู่ขวาสุด พอได้ยินเท่านั้นล่ะ ตายห่า ก็ที่เราอยู่มันซ้ายสุดเลย และวินาทีมาราธอนก็มาถึงอีกแล้ว 555 พากันวิ่งไปทีฝั่งซ้ายโดยมีเราเป็นแกนนำ ตอนนั้นยังไม่ได้วางสายจากพี่แอ๊ะ เพราะพี่แอ๊ะคอยรายงานตลอดว่ากำลังจะออกนะ ออกมาแล้ว ประตู 9 ตอนนั้นหันไปมองว่าตัวเองอยู่ประตูไหน เอ่อ...ประตู 3 วิ่งยาวเลย แล้วคือมันวิ่งที่ชั้น 2 ไม่ได้เพราะเขาจะกั้นทางไว้ไม่ให้เข้าไป เราก็เลยวิ่งขึ้นมาชั้น 3 พอขึ้นมาแล้วก็คิดขึ้นได้ว่าเขาไม่ให้ลงบันไดนี่หว่า คิดแบบนั้นแต่ก็วิ่งต่อไปนะ กะว่าจะยืนมองข้างบนเอาแล้วกัน และจนสุดท้ายก็วิ่งไปเห็นเขาเดินมา มีแฟนคลับรายล้อมถือว่าน้อยมากในสายตาเรา ปกติเจอของดงบังคนเยอะๆและคงไม่ได้ใกล้ชิดแบบนั้น ตอนที่มองลงไปเห็นอีฟเดิมตามหลังเขามาด้วย และก็เห็นชุดไทยสีม่วงไวๆตอนแรกคิดว่าเป็นพี่แอ๊ะ สรุปว่าไม่ใช่นั่นคือพี่หนอนแก้ว 555

พอจุนพโย (จริงๆเขาชื่อมินโฮแต่เราจะเรียกชื่อในละครเพราะว่าประทับใจเขาจากละคร) เดินไปขึ้นรถข้างนอกก็ไม่ได้สนใจแล้ว พี่แอ๊ะโทรมาหาอีกรอบว่าอยู่ตรงไหนกัน เห็นรึเปล่า (พี่แอ๊ะเป็นห่วงมากกลัวว่าน้องๆจะไม่ได้เจอ ขอบคุณมากน้าพี่แอ๊ะ :D) แล้วพี่แอ๊ะก็ขึ้นมาหามากับพี่หนอนแก้ว ยืนคุยกันพร้อมกับดูคลิปที่พี่หนอนแก้วถ่าย ดูพี่หนอนแก้วจะชอบมาก แต่พี่แอ๊ะนี่เฉยๆ (เฉยๆแต่ก็วิ่งตาม) พวกเราเองก็เฉยๆเหมือนกันหรือเป็นเพราะไม่ได้เห็นใกล้ๆ อันนี้ต้องรอพิสูจน์ที่เอสพลานาดวันอาทิตย์นี้ :)

จบจากรับกูจุนพโยก็พากันไปเที่ยวต่อ ไปเอสพลานาด ไปสยาม ขากลับพบวิกฤตมากมายจากการปิดถนนของม๊อบเสื้อแดง ต่อรถหลายต่อมาก นั่งหมดทั้งรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน รถเมล์ เฮ้อ...

ป.ล.วันนั้นก่อนออกจากแอร์พอร์ตแว๊บขึ้นไปเดินชั้น 4 สักหน่อย แต่ปรากฎว่ากลุ่มคนที่เราอยากเจอเขายังไม่มาทำงานกัน อดเลย :'(